Nola soinu, hala dantza

20Api10

herri baten doinuan hezi naiz. Oilarraren kukurrukuak badu bere tokia egunaren argitan, eguzkiaren berotan tabernako pintxoak eta kukuaren kukuak oheratzean. Erlojuaren orratzek denboran kokatuko ez duten soinua da hizkuntzarena.

Soinu guzti hauek osatzen dute nire herriaren eta nire doinua, zaratak at utzita. Bakoitzak hautatzen du ze doinutan egin nahi duen dantza, nik nerea hautatu dut.

Filed under: Egunerokoa   |  Utzi erantzun bat